sida

Azken urteotan erretrobirusaren kontrako terapian aurrerapauso garrantzitsuak eman dira. Honen ondorioa izan da gaixotasunaren progresioa gutxitzea, batik bat gaixotasun oportunistei dagokienez, eta GIBak jotako lagunen heriotza- zein ospitaleratze-tasen jaitsiera izugarria.
Erretrobirusaren kontrako terapiak helburu dauka kutsatutako pertsonen kalitatea eta biziraupena hobetzea, eta hau lortzen da birusaren errepika denbora luzean eta modu sakonean ekidinez. Tratamenduaren eraginkortasun bermatzeko zio nagusienetariko bat da tratamenduari estuki atxikitzea. Jakina da egunero kutsatutako pertsona bakoitzarengan 1010 birion sortzen direla. Errepika hori ekiditeko botika kontzentrazio nahikoa egotea bermatu ezean, erresistentziak agertzea oso erraza da. Nahikoak dira hiru egun medikazioa hartu gabe, adibidez, tratamenduak porrot egin ahal dezan. Maila kritikoaren azpitik botikaren kontzentrazioak erortzeak birusari bide ematen dio errepikatzen jarraitzeko, eta erresistentziak (askotan, gainera, erresistentzia gurutzatuak) sor daitezen baldintza egokiak ezartzen ditu.

Atxikimendu eta betetze hitzak maiz esanahi berberarekin erabiltzen dira. Betetzeak botikak era zuzenean hartzea esan nahi du; atxikimendua pertsonaren jarrerari dagokio, eta sendagileak agindutako medikazioarekiko konpromisoa adierazten du, erregimen terapeutikoaren aukeraketa zein gauzapenarekiko parte hartze aktiboa islatzearekin batera. Betetze edota atxikimendu desegokiaren barnean hainbat kontu sartzen dira, esate baterako botikak ez hartzea, agindutako dosiak gutxitzea, hartzeko epeak ez errespetatzea edota otorduetatik deslotzea.

Atxikimenduaren gabeziaren arazoa ez da GIBak jotako pertsonaren berariazko arazo bat, ohikoa baita patologia kronikoak jasaten dituzten gaixoengan, hots, tratamendu luzeak edota mugagabeak dituztenengan. Biztanleria osoan tratamendu luzeak zuzen betetzen dituztenen kopurua % 50 da.
GIBak jotako pertsonaren kasuan, ahalik eta etekin handiena lortzeko eta erresistentziak ekiditeko atxikimendu maila gutxienez errepika saihesteko behar diren dosien % 90-95 da.
Ezinbestekoa da sendagileak denbora nahikoa erabiltzea gaixotasunaren ezaugarriak eta dauden aukera terapeutiko desberdinak azaltzeko eta, beraz, pertsona bati ondoen etorriko zaion tratamendua aholkatzeko. Dinamika honen barruan garrantzitsua da pertsona bakoitza beti talde mediko berberak atenditzea eta denboran zehar harreman iraunkorra sortzea.

erregimen terapeutikoaren ezaugarriak

Erretrobirusaren kontrako medikazioaren ezaugarriak oraingoz epe mugagabean bete behar den tratamendu kroniko batenak dira. Jakina da tratamendu bat luzaroan jarraitzea zaila izaten dela, are gehiago pertsona GIBdunen kasuan, gaixotasun hau denbora luzean asintomatikoa den arren bete behar delako, egunean hainbat aldiz botikak hartuz, eta honek eragiten du tratamendua uztea.
TARGA (erretrobirusaren kontrako tratamendu oso indartsua) tratamendu batek suposatzen du egunero gutxienez 10 pilula hartu behar izatea, ordu zehatzetan eta batzuetan baraurik, eta honek guztiak pertsona baten ohiko bizimodua nahikotxo nahaspilatu dezake eta atxikimendua zaildu.
Era berean, bigarren mailako ondorioak ere kontuan hartu behar ditugu: urdail-hesteetako ondoeza, neuropatiak, hepatotoxikotasuna eta oso ohikoa den bat, lipodistrofia. Hau, batzuetan, pertsonaren itxuraren aldaketa dramatikoa da. Honez gain, nahiko normala izan ohi da metabolismo lipidikoan eta glukosan ere aldaketak suertatzea. Sindrome honek ekartzen du pertsona asintomatikoa gaixo sentitzea egunero bere burua ispiluan ikusten duenean. Honek dagoeneko gizarte fobiaren antzeko arazoak, depresioak eta antsietatea eragin ditu.
Atxikimendu falta ekiditeko konponbide magikorik ez badago ere, atxikimendua hobetzeko une desberdinetan gauzatu beharreko hainbat jarraibide eman dira.

• Informazio fasea. Pertsonaren lan, gizarte eta senitarte egoera, bizimodua eta ordutegiak, egoera psikologikoa zein tratamenduari buruz dituen jarrera eta usteak ezagutu behar dira. Berarekin tratamenduaren aukera desberdinak eta bakoitzaren alde on eta txarrak hitz egin behar dira, onurak azaldu eta atxikimenduaren ondorioak adierazi. Pertsona tratamenduari ekiteko prest egon arte itxaron.
• Adostasun eta konpromiso fasea. Bakarrik gomendatzen da tratamenduari ekiditea sinetsita dauden pertsonekin, behin adostasuna lortuta. Tratamenduaren jarraibidea pertsonalizatua behar da izan, eta pertsonari lagundu behar zaio tratamenduaren erregimena bere bizimoduan uztartzen. Ahal den heinean, tratamendua erraztuko da. Jarraibideak idatziz eta argiro azaldu beharko dira, eta tratamenduaren itxaropenak, bigarren mailako ondorioak eta botikak erabiltzeko modua ere argi eta garbi adieraziko dira. Gaixoak ikasi behar du bigarren mailako ondorio arinak eta arriskutsuak izan daitezkeenak desberdintzen, tratamenduaren etenaldiak ahalik eta gutxien izan daitezen. Arazoak edota zalantzak argitzeko harreman eskuragarri eta erraz bat ematen saiatuko da. Batzuetan senitartearen edota inguruko pertsonen laguntza beharrezkoa izango da.

• Gauzapen eta laguntza fasea: Behin tratamendua ezarrita, bisitaldiak programatu behar dira. Hauetan tratamenduaren betetzea eta medikazioaren tolerantzia egiaztatuko dira. Kontuan hartu behar da lehenengo hilabetean agertzen direla bigarren mailako ondorio gehienak. Bisitaldietan pertsonari aurrerapen biriologiko eta immunologikoak jakinaraziko zaizkio. Frogatuta dago atxikimenduari dagokionez tratamenduaren azalpen zehatzean oinarritutako banakako aholkularitza, sendagilearen informazio lanak eta bisitaldi sarriek lagunduta, oso eraginkorra dela

EZ IZAN ZALANTZARIK, GALDEIGUZU