Ÿ Espainian eskura daitezkeen erretrobirusaren kontrako botikak
Ÿ GIBaren erresistentzia erretrobirusaren kontrako tratamenduen aurreran
Ÿ erretrobirusaren kontrako tratamendua emakume GIB+ haurdunarengan
Ÿ erretrobirusaren kontrako tratamenduari atxikimendua
Ÿ epe luzeko tratamenduen toxikotasuna
Ÿ kutsadura oportunistak: prebentzioa

GIBaren kontrako botikek ez dute kutsadura ezabatzen, baina bai erretrobirusaren ugaltze-zikloaren hainbat fase blokeatzen dituztela, beronen hedapena ekidinez. Egun hiru botika edota gehiagoren konbinazioak erabiltzen dira, oso terapia korapilatsua da, eta pertsonaren arabera emaitzak oso desberdinak izan daitezke, hala ere, frogatuta dago erretrobirusaren kontrako tratamenduak gaixotasunaren hedapena murriztu egiten duela, baita pertsona GIBdunen sistema immunologikoa hein batean berreskuratzea ahalbidetzen duela ere. Arlo hau etengabeko bilakaeran dagoenez, gomendioak noizean behin aldatu egiten dira.

Tratamenduek ez dute lortzen birusa ezabatzea, hiru botikako konbinazioko tratamenduak agertu zirenean pentsatu zen agian hori posible izango zela, baina geroago, birusaren hainbat gordailu zeudela egiaztatu zenean, onartu behar izan zen egungo baliabideekin hori ezinezkoa dela.

Egun erretrobirusaren kontrako medikazioak GIBaren kutsadurari lotutako heriotza-tasa gutxitzeaz gain, kutsatutako pertsonen bizi-itxaropena ez kutsatutakoenaren antzeko izatea ekarri du.
1996an erretrobirusaren kontrako terapia oso indartsua (HAART, highly active antiretroviral therapy) agertu zenez geroztik, pertsona GIBdunen heriotza-tasa zein hiesaren eragina gutxitu egin dira. Zenbat eta birus-kargaren jaitsiera handiagoa eta denbora tartea luzeagoa izan, gero eta erretrobirusaren kontrako tratamenduaren onurak handiagoak dira.
Erretrobirusaren kontrako tratamendua bizitza osorakoa da, beraz, oso garrantzitsua da ondo jakitea zer den eta nola funtzionatzen duen
.

Noiz hasi tratamendua?
Tratamendua hastea erabaki garrantzitsua da, botikak gaizki erabiltzeak ondorio txarrak ekar ditzakeelako. Tratamenduaren helburua da jasotzen duten pertsonek sufrimendu klinikorik EZ jasatea, hau kasu gehienetan lortzen da odol periferikoko CD4 linfozitoen kopuru onargarriei eutsiz. CD4ak gutxitzen direneko abiadura biremiaren (edo birus-kargaren) proportzionala da. Birus-kargak oso ondo islatzen du tratamenduaren eraginkortasuna.

Tratamenduari ekitea gaixotasunaren agerpen klinikoak hasi direnean edota narriadura immunologikoa handia denean beranduegi izan daiteke.
Birus-karga neurtzeko sistema abiarazi zenez geroztik, parametro hau erabiltzen da tratamendua hasteari buruzko erabakiak hartzerakoan, eta horrela, birus-kargaren kontrolaren bidez, CD4en jaitsierari zein egon daitezkeen beste arazo klinikoei aurrea hartzen zaie.
Erretrobirusaren kontrako tratamendua hasteko birus-kargaren mugak denboran zehar aldatu egin dira, baina orokorrean 5.000-10.000 errepika/mL-ko zenbatekoak aintzat hartzen dira. Orain dela gutxi, dauden baliabideekin birusa desagerrarazteko ezintasuna frogatu zenean eta botiken ondorio toxikoak zein tratamendua denbora luzean egokiro betetzeko zailtasunak antzeman zirenean, zera ondorioztatu zen, tratamendu bakoitza banan-banan zehaztu eta terapia ahalik eta gehien atzeratu beharra zegoela, pertsonen segurtasunari eusteari begira.
2001eko otsailean AEBetako Osasun eta Giza Zerbitzuen Sailak emandako azken gomendioen arabera. tratamenduari ekin behar zaio pertsonak 350 CD4/mm3 baino gutxiago baditu edota birus-karga 30.000 errepika/mL-tik gorakoa bada.

Sendagileak tratamenduari ekiteko beharra adierazten duenean, gaixoak sinetsi behar du esfortzuak merezi duela, eta egokiro betetzen saiatu behar da. Informazioa nahikoa eduki behar du erabakia hartu ahal izateko. Sendagileak gaixoari informazio guztia azaldu behar dio: nola hartu tratamendua, egon daitezkeen bigarren mailako ondorioak, bizimoduko aldaketak (ordutegiak, otorduak,...), baita botika desberdinak konbinatzeko aukerak ere, pilula eta dosi kopuru desberdinak baliatuz. Egon daitezkeen zalantza guztiei erantzun behar zaie, gaixoak ziurtasun osoz erabakia har dezan.

Erretrobirusaren kontrako tratamenduari ekitea erabakitzen denean, birusaren errepika kontrolatzeko gai izango den erregimen indartsu bat erabili behar da. Egun helburu hau lortu eta denboran zehar berari eustearren hainbat botika batera hartzea beharrezkoa da. Hiru botika batera hartzeak helburu hau betetzea ahalbidetzen du. Frogatuta dago botika bat edo bi hartzeak ez duela behar adinako indarrik eta eraginkortasuna txikiagoa eta ez-nahikoa dela.

Bi taldetan sailkatzen dira erretrobirusaren kontrako botikak, eragozten duten GIBaren bizi-zikloaren arabera: alderantzizko transkriptasa eta proteasa. Honez gain, transkriptasaren inhibitzaileak egituraren arabera hiru multzotan banatzen dira: nukleosidoen analogoak, nukleosidoen ez analogoak eta nukleotido analogoak.

Gehien gomendatzen diren konbinazioak dira alderantzizko transkriptasaren bi inhibitzaile (nukleosidoen analogoak) eta proteasaren inhibitzaile bat edota nukleosido zein nukleotido bat (analogoa edo ez analogoa) bere baitan biltzen dituztenak.
Hiru konbinazio motetariko bakoitzak abantaila eta desabantaila argiak dauzka, eta ezin da bat besteen gainetik jarri pertsona kutsatu guztien konponbide unibertsal gisa. Hautaketa gehienetan botikekin zerikusirik ez daukaten aldaeren menpe egongo da, esate baterako pertsonaren gustuak, hartzen dituen beste botika batzuk, tratamenduak bizimoduan eduki dezakeen eragina,...
Zaila da bermatzea tratamendua pertsona batengan epe mugagabean eraginkorra izan dadin, baina badaude kontuan hartu beharreko zenbait faktore arrakasta eskuragarriagoa izan dadin. Erregimen indartsu bat aukeratzeko premia onartuta, tratamendua egokiro betetzea faktore erabakigarria izaten da. Arrakasta edukiko badu, erretrobirusaren kontrako tratamendua era ezin estuagoan bete behar da: agindutako dosien % 90-95 era egokian hartu behar dira. Tratamenduaren eraginkortasunean eragin dezakeen beste faktore bat erresistentziak agertzea da.

Behin tratamendua hasita honen eraginkortasuna aldian aldiro (3-4 hilabetean behin) neurtzen da, CD4 linfozitoak eta birus-karga zenbatuz. Pertsona gehienengan CD4en zenbatekoa hazi egiten da eta birus-kargarena gutxitu. Birus-karga gutxitzea da bide onena tratamenduaren eraginkortasuna baloratzeko, nahikoa gutxitzen ez bada, hots, hasierako kopuruaren heren bat, esan daiteke gaixoak botikak modu egokian hartzen ez dituela edota tratamendua espero zena bezain eraginkorra ez dela. Birus-karga antzeman ezinezko mailetara (20 errepika/mL-ko baino gutxiago) jaisten ez bada, porrot terapeutikotzat hartzen da.


El inicio de tratamiento es una decisión importante, ya que el uso inadecuado de los fármacos puede tener consecuencias negativas. El objetivo del tratamiento es impedir que NO aparezca grado de sufrimiento clínico en las personas que lo reciben, lo cual se consigue en la mayoría de los casos manteniendo recuentos aceptables de linfocitos CD4 en sangre periférica. La velocidad con la que disminuyen los CD4 es proporcional a la viremia (o carga viral) de la persona. La carga viral refleja muy fielmente el efecto del tratamiento.

Beharrezkoa da inoiz erretrobirusaren kontrako tratamendua aldatzea?


Erretrobirusaren kontrako lehen tratamenduari epe mugagabean eutsi ahal izango balitzaio ere, badaude hainbat arrazoi maiz aldatzera behartzen dutenak. Arrazoi ohikoena tratamenduaren porrota izaten da, hots, birusaren errepika ezabatuta (birus-karga antzemanezina) edukitzeko ezintasuna. Gutxi gorabehera hiru botikako edozein konbinaziotako tratamendu bati ekiten dioten pertsonen erdiek ez dute lortzen birus-karga antzemanezina izatea eta tratamendua aldatu behar dute.
Bigarren arrazoi garrantzitsua toxikotasuna edota intolerantzia izaten da. Botika motaren arabera, kalkulatzen da pertsonen % 5-25ek holako ondorioengatik aldatu behar dute.

Tratamendua aldatzea erabakiz gero, botika berrien aukeraketa aldaketa eragin duen arrazoiaren araberakoa izan ohi da.
Aldaketa porrot terapeutikoaren ondorioa bada, birusaren kontra teorian eraginkorrak diren botikak aukeratu behar dira. Oso litekeena da birusak erretrobirusaren kontrako hainbat botikaren aurrean erresistentzia garatu izana, beraz, aurrekoekin erresistentzia gurutzatua eduki dezaketen botikak ekidin beharko dira. Aukeraketa askotan enpirikoki, "itsu-itsuan", egiten da, botika desberdinen artean egon daitezkeen erresistentzia gurutzatuaren aukeren arabera eta erreskate-tratamendu batean eraginkorra izateko gaitasunaren arabera. Aukeraketa erresistentzia-test bat erabiliz ere egin daiteke, test hauek adierazten dute zein botikak irauten duen aktibo tratatu nahi dugun pertsonaren birusaren aurrean.
Aldaketa toxikotasunaren ondorioa bada, eragin toxiko hori ez daukaten botikak aukeratu beharko dira.

Zenbat denboratan hartu behar dut tratamendua?


Berez erretrobirusaren kontrako tratamendua bizitza osokoa da. Tratamendu bertan behera geratzen bada, ia-ia jarraian birus-karga haziko da eta, normalean, CD4 linfozitoen zenbatekoak jaitsiera esanguratsua edukiko du.
Orain dela gutxi "tratamenduaren etenaldi egituratuak" deritzen estrategiak aztertzen hasi dira, medikazioaren etenaldi errepikatu eta kontrolatuen bidez birusaren aurrean berariazko immunitatea lortu nahi dutenak. Oraindik ere hauen eraginkortasuna frogatu ez bada ere, baliteke kutsadura larria daukatenek erabili ahal izatea eta epe zehatz batean atsedenaldi bat hartzea, beti ere era kontrolatuan egiten badute arrisku gutxi egon dadin.


ELKARRERAGINAK

Erretrobirusaren kontrako botikek, beste edozein botikak bezalaxe, elkarreraginak eduki ditzakete. Hau dela eta, GIBaren sendagile espezialistarekin kontsultatu behar da eraman daitekeen beste edozein tratamendu, baita medikuntza naturalekoak ere.
Erretrobirusaren kontrako botikekin elkarreragina duten tratamenduen zerrenda oso luzea da. Jarraian elkarreragin horietariko batzuen berri emango dugu.

METADONA. Metadonaren dosia Viramune eta Sustivarekin egokitu beharko da.
VIAGRA. Proteasaren inhibitzaileei viagraren eragina areagotu dezakete eta bihotza gelditzea eragin.
ESTASIA. Proteasaren inhibitzaileak hartzeak diseinu-drogen eragina areagotu dezake. Bihotzekoa eragin dezake.
Oro har gripearen kontrako botikek kontraindikazioa daukate: Aspirina, Complex, Frenadol,... Migrainaren kontrako botika batzuek Ritonavir izenekoarekiko kontraindikazioa daukate.
Benzodiazepinek kontraindikazioa daukate; beharrezkoak izanez gero, sendagileak arrisku txikiena daukatenak aukeratu beharko ditu.
Antihistaminiko batzuk ezin dira hartu, alergia baten kontrako tratamendua behar izanez gero, sendagileari galdetu behar zaio.

EZ IZAN ZALANTZARIK, GALDEIGUZU